Oświata

PZS nr 1: Katyń 1940’ Pamiętamy!

Uczniowie Powiatowego Zespołu Szkół nr 1 im. Generała Józefa Bema w Pszczynie po raz kolejny obchodzili Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej, by oddać hołd jej ofiarom.

W celu upamiętnienia zbrodni katyńskiej uczniowie PZS nr 1 w Pszczynie wzięli udział w dwóch konkursach: II Konkursie Plastyczno-Literackim ,,Polskie serce Pękło. Katyń 1940’’ pod patronatem marszałek Sejmu Elżbiety Witek oraz XII Wojewódzkim Konkursie Historyczno-Literackim ,,Prawda i kłamstwo o Katyniu’’ zorganizowanym przez posłankę do Parlamentu Europejskiego Jadwigę Wiśniewską. Pokłosiem tych konkursów jest wiele prac plastycznych oraz piękny wiersz Natalii Oszek z klasy IV AT pt. ,,Katyń 1940’’.

Okrutny mord został popełniony przez NKWD, wiosną 1940 roku, na co najmniej 21 768 obywatelach Polski, którzy po agresji ZSRR na Polskę, 17 września 1939 roku, trafili do niewoli sowieckiej. Ofiarami zbrodni byli oficerowie, podoficerowie, oficerowie rezerwy: naukowcy, lekarze, inżynierowie, prawnicy, nauczyciele, urzędnicy państwowi, przedsiębiorcy oraz funkcjonariusze Policji Państwowej, Korpusu Ochrony Pogranicza, Straży Granicznej i Służby Więziennej, więźniowie cywilni. Zostali przewiezieni do obozów w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku, a następnie zamordowani w Katyniu, Charkowie i Miednoje.

Natalia Oszek

Katyń 1940

Gdy na Polskę zapadł wyrok
Gdy ulice pokrył mrok
Gdy sowiecki atak brzmiał
Chcąc podporządkować kraj
Propaganda rosła w siłę
Ziemia zmieniona w mogiłę
Lecz pod ziemią wielkość trwała...

Czy ktoś wie, gdzie jest mój tata?
Czy ktoś widział może go?
Wyszedł kiedy nocą spałam
A nie wraca ponad rok
Słyszę jego głos w swej głowie
Jego śmiech wciąż w uszach brzmi
Czy ktoś wreszcie coś mi powie?
Czy ktoś wytłumaczy mi?

Ukochana córko moja
Niepotrzebna troska Twoja
Tato Twój jest koło Ciebie
Chociaż dusza moja w niebie
Nie opuszczam Cię na krok
W ten i każdy inny rok

Czy ktoś wie gdzie mój wybranek?
Czy ktoś widział może go?
Nie śpię, znów za oknem ranek
Aniołowie chyba śpią
Czy zobaczę jeszcze oczy
W których zatracałam się?
Ile przez świat muszę kroczyć
By odnaleźć wreszcie Cię?

Ukochana ma dziewczyno
Nie obarczaj siebie winą
Śpij spokojnie każdej nocy
Ja w Twych snach wciąż będę kroczyć
Ty nie musisz szukać więcej
Bo masz w moim sercu miejsce

Czy ktoś wie, gdzie jest mój dziadek?
Czy ktoś widział może go?
W wazonie w kuchni bratek
Zerwaliśmy wspólnie go
Teraz wazon stoi pusty
Kto pozbiera ze mną kwiaty?
Wciąż pamiętam Ciebie dziadku
Choć straciłam Cię przed laty

Ukochane moje wnuczę
Dusza moja już spokojna
Nadal zbieram piękne kwiatki
Tylko dla Cię plotę wianki
Chociaż Ty nie widzisz mnie
Spędzam z Tobą całe dnie

Choć minęło wiele lat
W polskich sercach krwawy ślad
Katyń - miejsce łez wylanych
Miejsce bólu, drogi kres
Dla tysięcy naszych braci
I dla jednej siostry też

Walcząc o wolność narodu
Zaznali ludzkiego chłodu
Teraz wszyscy leżą w grobie
Z dumą, lecz też dziurą w głowie
Złóżmy więc w podzięce kwiaty
I otrzyjmy z twarzy łzy
Zerwano niewoli kraty
W wolnym kraju przyszło żyć!

(źródło: Powiatowy Zespół Szkół nr 1 w Pszczynie)

Wprowadzenie: Biuro Rzecznika Prasowego

Inne wiadomości